Laatste nieuws
 
 
  Achtergrondartikelen  

Overheid klem tussen Wob en AVG?

Voor de één een zegen, voor de ander een kwelling: Wob-verzoeken. De wens van de overheid om zoveel mogelijk transparant te zijn, wordt niet direct gevolgd door adequaat reageren op dergelijke verzoeken in het kader van de Wet Openbaarheid van Bestuur (Wob). Dat wordt nog wat als ergens eind 2020 de nieuwe aangepaste Wet Open Overheid (Woo) gestalte zou moeten krijgen…

Door: John de Waard

Wob-verzoeken zijn blijkbaar een lastig onderdeel voor de overheid om mee om te gaan. Wettelijk zijn er heel duidelijke restricties over binnen welke termijn de gevraagde informatie naar buiten gebracht moet worden: binnen twee maanden moet er een adequate reactie zijn, met de mogelijkheid om die termijn, met een dringende reden, nog eens te verlengen met twee maanden. Echter, volgens een recente publicatie in De Volkskrant (4 september 2019) wordt die termijn in tweederde van de gevallen niet gehaald. Nu richtte het onderzoek in de Volkrant zich met name op de Rijksoverheid, maar is er een duidelijke reden waarom het bij Provincie of gemeente anders zou zijn?

Meer inzicht, maar…
De Wob heeft als doel de burger meer inzicht te geven in waarom, hoe en op basis van welke informatie bepaalde beslissingen tot stand zijn gekomen. Dat is blijkbaar ‘one hell of a job’ voor de meeste overheden of andere ‘Wob-plichtigen’. Daar zullen ongetwijfeld allerlei redenen voor te bedenken zijn. Eén ervan zou kunnen zijn dat informatie moeilijk is te vinden en dat daardoor het traject voor aanlevering bij de vrager heel tijdrovend is. Die controle door de burger, de vraag via een Wob-verzoek, is echter (nu nog) achteraf. Met de verandering van de Wet Openbaarheid van Bestuur naar de Wet Open Overheid in het verschiet (doelstelling eind 2020) lijkt het erop dat diezelfde overheid zichzelf voor een dilemma stelt. Als achteraf in min of meer alle rust veelal de beoogde termijn van reageren al niet wordt gehaald (zoals uit het onderzoek van De Volkskrant blijkt), hoe gaat dat dan als straks gaandeweg het proces al informatie publiekelijk moet worden gemaakt? En wat betekent dat voor de toepassing van de Algemene Verordening Gegevensbescherming? Ook al wil en moet de overheid transparant zijn, diezelfde overheid moet de privacy van betrokkenen respecteren. De tijd- en werkdruk nemen door de naderende wetswijziging alleen maar toe en daarmee ook de druk op de beschikbare capaciteit in de organisatie.

Digitale transitie nog in volle gang
Het is nog onduidelijk wat de precieze gevolgen zullen zijn van die wetswijziging voor de vragende burger. ‘Met zo’n wet wil je bereiken dat overheidsinformatie beter vindbaar, uitwisselbaar, eenvoudig te ontsluiten en goed te archiveren is. Het vraagt echter nogal wat van een organisatie die in deze Woo-definitie valt. Zowel organisatorisch als qua informatie-infrastructuur en -huishouding. Welke informatie valt er nu wel onder, welke niet? Hoe ga je de metadatering regelen en afstemmen, zodat je daadwerkelijk de juiste informatie op de juiste manier kunt ontsluiten voor de betrokkenen? Nog lang niet elk bestuursorgaan is zo ver.’ Woorden van André Plat (VNG Realisatie, voorheen KING) in Doxis Magazine van april 2019. Veel organisaties zitten namelijk nog volop in de digitale transitie en hebben eigenlijk wel iets anders aan hun hoofd. De manier waarop die informatie al eerder in het proces beschikbaar moet gaan komen is ook nog onduidelijk. Gaat het via een online platform, zoals bijvoorbeeld Platform Open Overheidsinformatie (PLOOI) of wordt het toch de eigen website? Komen er voor Rijksoverheden en gemeenten dezelfde middelen en manieren beschikbaar? Met andere woorden, als PLOOI verplicht wordt gesteld voor het Rijk (zoals het er nu naar uitziet volgens VNG Realisatie) gebeurt dat dan ook voor gemeenten en hoe werkt dat dan voor met name de vragende burgers?

Maar er is nog meer uit te zoeken: om hoeveel van dergelijke verzoeken gaat het eigenlijk? Hoe lang duurt het (intern) om uit te zoeken welke informatie nodig is en waar die informatie is? Is er een garantie dat alle relevante informatie voor de Wob-aanvraag er is? Welke informatie kan wel ‘direct de ether in’ en welke niet? Er zijn immers genoeg vormen van tot Personen Herleidbare Informatie (PHI) die niet zomaar mogen worden gepubliceerd. Waar nu in veel gevallen daar nog handmatig een zwarte stift doorheen wordt gehaald, zal toch echt een ander hulpmiddel moeten worden bedacht om een en ander snel(ler), consequent, consistent en foutloos te laten gebeuren.

Niet alleen een transparante overheid is het doel, ook een betrouwbare overheid staat hoog op het prioriteitenlijstje…

Plaats op:
Datum: 10 september 2019
Bron: VakWereld
Gerelateerde artikelen  
17-10-2019 Achtergrondartikelen Hoe stroperig verlopen Wob-procedures nu eigenlijk écht in overheidsland?
12-08-2019 Video Overheden en Wet Openbaarheid van Bestuur
12-09-2019 Video Hoe zit het met onze informatiehuishouding?
12-09-2019 Achtergrondartikelen Hoe zit het met onze informatiehuishouding? (podcast)
26-02-2019 Achtergrondartikelen Hardleers?
 
 

- partners -

 
 
 
 
 
� 2005 - 2019 Vakwereld. All rights reserved Pagina geladen in 0,44 seconden.